قانون بازی را همه می دانستند

یک قدم تو

یک قدم من

چشم های تو به من لبخند زد

 تنهایی ام

جر زنی کرد

و مرا به جلو هل داد

من تمام فاصله را دویدم

و به آغوش تو پریدم

و بازی را

باختم .

پی نوشت : نمی دانم ارزش تقدیم دارد و یا نه .اما تقدیمش می کنم به

سمیرای عزیزم که آبی پاشید روی آتش درونم .