.مستعار نوشتن به آدم کمی آزادی می دهد و کمی آزادی به آدم کمی
جنون می دهد و کمی جنون به آدم کمی خلاقیت می دهد
.امید در عین نا امیدی خودش را جا می کند .
امید و ناامیدی مانند تار و پود یک پارچه بافته می شوند و از هم جدا
نمی شوند .
هر فکر مبهمی در ذهن برای روشن شدن نیاز به نور کلمه دارد .