.مستعار نوشتن به آدم کمی آزادی می دهد و کمی آزادی  به آدم کمی

جنون می دهد و کمی جنون به آدم کمی خلاقیت می دهد

.امید در عین نا امیدی خودش را جا می کند .

امید و ناامیدی مانند تار و پود  یک پارچه بافته می شوند و از هم جدا

نمی شوند .

 هر فکر مبهمی در ذهن برای روشن شدن  نیاز به نور کلمه دارد .